lk gün­den iti­ba­ren vah­yin ini­şi­ne şa­hit olan Hz. Ebû Be­kir, Ku­r’­ân ha­fı­zı ol­du­ğu gi­bi an­la­mı­na ve içe­ri­ği­ne de va­kıf bi­riy­di. İbn Ke­sîr, Ne­ve­vî, Su­yû­tî gi­bi pek çok âlim onu Efen­di­miz za­ma­nın­da Ku­r’­ân’­ın ta­ma­mı­nı ez­ber­le­yen sa­ha­bi­ler ara­sın­da sa­yar­lar. Ku­r’­ân’­ın öğ­re­nil­me­si ve emir­le­ri doğ­rul­tu­sun­da amel edil­me­si­ni is­ter, in­san­la­rı bu yön­de teş­vik eder­di. Bir ko­nuş­ma­sın­da hal­ka şöy­le ses­le­ni­yor­du: “Bu Al­la­h’­ın si­zin için in­zal et­ti­ği ki­tap­tır. Nu­ru sön­dü­rü­le­mez, in­sa­nı hay­ret­te bı­ra­kan hü­küm­le­ri bit­mez. Nu­ru ile ay­dın­la­nın! Söz­le­rin­den is­ti­fa­de edin! Ka­ran­lık gün­de onun ışı­ğı­na baş­vu­run!” Ayet­le­ri za­man za­man Efen­di­miz­den duy­du­ğu bir ha­dis­le tef­sir eder­di. Hal­ka ko­nuş­ma ya­pan Hz. Ebû Be­kir: - Ey in­san­lar siz­ler “Ey iman eden­ler! Siz ken­di­ni­ze ba­­­­kın. Siz­ler doğ­ru yol­da olur­sa­nız de­la­let­te olan ki­şi si­ze za­rar ve­re­mez...” (Mâi­de, 5/105) aye­ti­ni yan­lış de­ğer­len­di­ri­yor­su­nuz. Al­lah Re­sû­lü (s.a.s.): “Bir ka­vim za­li­m...