Eşekle taşımacılığın yoğun olduğu dönemlerde sıkça bulunan palancılar artık tarihe karışıyor. Diyarbakır ve Bingöl’de birer usta kaldığını Elazığ’da sadece kendisinin palan ürettiğini söyleyen Metin Dalbul, palanları göçebe hayatı yaşayanların satın aldığını ifade etti.
33 yıldır palancılık yapan Metin Dalbul, şöyle konuştu: ”1981’de başladığım zaman dedem bu işin ustasıydı. Onun yanında yetiştim. O zamanlar 12 usta vardı. Bundan 6 yıl öncesine kadar 5 usta vardı. Şimdi ise tek usta benim. Benim başladığım yıllarda senede bin civarında palan (eyer) satılırdı. Şimdi her yıl 100 ile 125 arasında palan satılıyor. Mesleğimiz artık bitmek üzere. Benim en büyük gayem bu mesleğin ölmemesi için 1-2 çırak yetiştirmek. Biz göçüp gittiğimizde bu mesleği devam ettirecek birileri olsun. Tabi ki bu konuda devletin bize destek olması gerekiyor. Hatta bazen ’usta sen bırakırsan bu işin sonu ne olacak’ gibi soranlar oluyor. Türkiye’de en fazla Şanlıurfa’da yapılıyordu. Şimdi Elazığ’da sadece ben, Diyarbakır ve Bingöl’de ise 1’er kişi bu mesleği yapıyor. Başka bu işi yapan yok. Yani bizim en büyük arzumuz devletin bize biraz destek olması. Sizin de gördüğünüz gibi çalışma alanımız oldu...