Trabzonlu Beşir Bostan, İstanbul Beyoğlu'nun arka sokağında yaşı kadar geçmişi olan dükkanda 46 yıldır yorgan dikiyor. 11 yaşında çırak olarak yorgan dikmeye başladığını söyleyen Bostan, "Eskiden çırak yetiştiriyorduk ama günümüz şartlarında çoğu arkadaşımız meslek değiştirdi. Bir daha dünyaya gelsem yine bu mesleği seçerdim, hiç pişman olmadım. Çünkü çok zevkli bir meslek ve insana haz veriyor" dedi.
Binbir emekle işlenerek dikilen yorganların yerini günümüzde daha ucuz ve makine üretimi olan elyaf yorganlar aldı. El emeği göz nuru yorganları diken ustalar, çırak ve kalfa bulmakta zorlanıyor.
Anadolu'da önemli bir gelenek ve el sanatına dönüşen yorgancılık mesleği teknolojiye yenik düşerek kaybolmaya yüz tutan meslekler arasına alındı. Değişik renkler ve desenlerle yapılan el işi yorganların sayısı makineyle üretime geçildikten sonra hızla azaldı.
"ESKİDEN TEZGAHLARDA 7-8 KALFA ÇALIŞIRDI"
1972 yılında çırak olarak başladığı dükkanda 46 yıldır yorgan diken Beşir Bostan, "Bu dükkan bana ustamdan kaldı. Eskiden çırak yetiştiriyorduk ama günümüz şartlarında çoğu arkadaşımız meslek değiştirdi. Önceden yorgan tezgahında 7...