TÜRKÇE’de bir tekerleme vardır. Onu Fenerbahçe’ye uygularsak şöyle olur. “F.Bahçe ölmüş ağlayanı yok.” Uymaz mı, uyar? Neden? Çünkü, Fenerbahçe sahada sefilleri oynuyor, seyircisi hem statta hem dışarıda kan ağlıyor. Bakınız, kötü oynayabilirsiniz, gol kaçırabilirsiniz, hatalı gol yersiniz. Futbolda bunların hepsi var. Ama bir şeyi yaparsınız. Neyi? Mücadele etmeyi. 10 metre öteye pas atamayabilirsiniz. Ama 20 metre ileriye koşmayı kimse engelleyemez. Uzatmayalım... F.Bahçe çok kötüydü de, Trabzon çok mu iyiydi? İki takım arasındaki fark şuydu... Trabzonlular çok mücadele ettiler, tekmeye kafa koydular. Ama berabere kaldılar. Neden? Pozisyonları inanılmaz şekilde kaçırdılar. Olcan eski Olcan değil. Sebebini kendi bilir... Onur’un uzun zamandır oynamaması kendini gösteriyor. Zaman zaman kaledeki duruş yerlerini kaybetti. Ama bundan faydalanacak F.Bahçeli var mıydı? Tabii ki yok. Size F.Bahçe orta sahasından 4 isim sayıyorum. Mehmet Topal, Mehmet Topuz, Stoch ve Raul Meireles... Dördünü alt alta ya da yan yana toplayın bir tane oyun kurucu çıkmaz. Hepsi tornadan çıkmış gibi aynı tip oyuncular. Atatürk Orma...