Kibariye müthiş kadın. İyilik fışkırıyor. Enerji fışkırıyor. Atlaya atlaya konuşuyor. “Ah so, ladies and gentilmen” diyor. “O ne ya?” diyorum. Sonra anlıyorum ki başı Almanca, gerisi İngilizce.

Sonra araya bir Romanca sokuyor. Her cümlesini, “İki artı iki dört” diye bitiyor. Gülüyor, güldürüyor. Dokunarak konuşuyor. İnanılmayacak kadar doğal ve sahici. O yüzden de çok güzel. Roman açılımında Başbakan'a yüksek sesle, “Olay adamsın, yakışıklısın, üstüne tanımam anacım!” deyince bütün gözler ona çevrildi. Ben de kendisine Roman açılımdan ne anladığını sordum. “Biz Amerika'daki zenciler gibiyiz, onların da müziğe, dansa yetenekleri vardır. Ama bak, başkan çıkardılar aralarından. Bu tartışılmaz, yaşanır bebeğim!” yanıtını aldım.

Kibariye... Siz nesiniz?

- Ben Romanım... Kusura bakma anacım, soğan yedim öğlen, çok yakın konuşuyoruz da...

Hiç önemi yok, ben de çok severim soğan, hem hiç kokmuyorsunuz.

- 80'lerde çok yadırgandım ben. “Çingene” deniyordu o zaman. Küçümseyenler vardı, bakma hâlâ var. Benim sözüm doğru, özüm doğru, güzel kadınım da maşallah, 18 gibiyim ama güzellikten önce kalbimin güzel olduğunun bilincindeyim. Evet gü...